Ronald Schleper neemt afscheid van Bonaire: 'Ik ben hier nooit alleen politie geweest'
In dit artikel:
Ronald Schleper neemt na bijna dertig jaar afscheid van het Korps Politie Caribisch Nederland (KPCN) op Bonaire; zijn pensioen begint over tien dagen. Schleper, 64, is op het eiland een bekend gezicht: vaak op de fiets, gemakkelijk aanspreekbaar en iemand die graag in gesprek gaat met bewoners. Zijn vertrek wordt gevierd op donderdagmiddag 22 januari van 17.00–19.00 uur bij Plasa Niki Tromp; alle eilandbewoners zijn uitgenodigd.
Schleper kwam in de jaren negentig naar Bonaire als één van 21 aspirant-agenten; hij was toen de enige Nederlander in de groep. Destijds was het eiland veel kleiner en rustiger — zo'n 13.000 inwoners en ongeveer 3.500 auto’s — en het politiewerk bestond uit brede, allround taken: surveillance, bemiddeling bij burenruzies en algemene handhaving. “Ik ga nog steeds fluitend naar mijn werk,” zegt hij, waarmee hij zijn plezier in het vak benadrukt.
In de decennia daarna veranderde Bonaire én het politiewerk. Groei van bevolking en toerisme leidde tot complexere misdaadvormen: cybercrime, financiële delicten en jeugdproblematiek, waardoor functies meer werden gespecialiseerd en het werk zwaarder en technischer. Toch bleef Schleper dezelfde aanpak behouden: eerst contact met de mens, daarna het gedrag. Die benadering leverde hem veel respect en herkenning op binnen de gemeenschap.
Buiten de basistaken van de politie is Schleper ook herkenbaar als fan van Ajax — regelmatig samen met anderen bij restaurant El Mundo tijdens wedstrijden — en daarmee meer dan alleen “die agent op de fiets”; hij is Ronald, de Ajax-man. Die verbondenheid met de inwoners gaf zijn werk ook een sociale dimensie.
Zijn loopbaan kende ook ingrijpende en pijnlijke momenten, zoals het meemaken van overvallen, moorden en specifiek de moord op collega Ferry Bakx, een gebeurtenis die hem en de hele gemeenschap diep raakte. Desondanks spreekt hij met trots over collega’s en wijken en benadrukt hij dat politie hier vaak ook buiten werktijd werkzaam blijft bij incidenten.
Schleper vertrekt met veel dankbaarheid en heimwee: “Wat ga ik missen? Alles,” zegt hij. Een deel van zijn toekomst zal in Nederland liggen, maar Bonaire ziet hij als blijvend onderdeel van zijn leven.